و اينك بهار ...

گاهي وقت ها كه دلت مي گيرد و تنهاتر از هميشه مي شوي ،
آسمان چشمانت باراني و خيس مي شود ،
پرنده ي دلت در حصارهاي غم زنداني مي شود ،
آسمان دلت خاكستري مي شود ، غصه ها به بينهايت مي رسند و ستاره ها كمرنگ و كمرنگ تر مي شوند ، و تويي و تنهايي ات .
دلت براي خودت ، براي نو شدن ، براي تغيير كردن تنگ مي شود ،
از بي تحركي و ركود خود خسته مي شوي ،
 

دلت براي جوانه زدن تنگ مي شود ، دلت مي خواهد ريشه بدواني ، استوار شوي ، بزرگ شوي ، رشد كني و تا آسمان برسي .
دلت مي خواهد از قفسي خاكي كه تو را اسير خود كرده آزاد شوي . دلت مي خواهد خون در رگهايت به جريان در آيد
و تو آن را با همه ي وجود حس كني .
دلت مي خواهد با نم نم باران رها شوي
و عطر شكوفه ها را در فضا حس كني .
آن وقت است كه مي فهمي دلت براي بهار تنگ شده ،
دلت بهار مي خواهد ، دلت عيد مي خواهد ،
نوروز مي خواهد تا تو روزي نو را شروع كني ، تا عوض شوي ،
تا تنهايي ات را با همه ي شكوفه ها تقسيم كني ،
تا آينه ي چشمانت را به شبنم اشك صفا دهي ،
پرنده ي دلت را از همه ي حصارهاي غم آزاد كني
و خورشيد را به خانه ي دلت دعوت كني .
 

نازنين ، بهاري شو و دست در دست نسيم به مهماني شكوفه ها برو .
جوانه بزن و طعم گس بهاري شدن را در رگ هايت حس كن
و همراه تمام قناري ها ترانه ي بهار را سر بده .

يا مقلب القلوب والابصار ، يا مدبراليل و النهار ، يا محول الحول و الاحوال

امسال يه ذره زيادي سبزه انداختيم !

ممنون از دوست عزيزي كه اين متن رو برام نوشت ، ايشالله جبران كنم !

حكيمي را گفتند عيد بي عيدي به چه ماند ؟
اندكي تامل كرد و چنين گفت : خرمگس !
مريدان از اين نظر برآشفتند و گفتند حكيما اين چه سخن لغوي است كه گويي .
حكيم گفت :عيد بي عيدي به زنبور بي عسل ماند و آن خرمگسي بيش نيست !
حاضران از اين سخن حكيم در تحير فرو رفتند و نعره ها زدند و بسيار گريستند !

با ذكر اين حكايت ميرم سر اصل مطلب :

حدود يك هفته تا آغاز سال جديد مونده و همه در تدارك برگزاري اين مراسم آييني هستند . تصميم داشتم كه براي عيد يه چيزي به عنوان عيدي به خواننده هاي وبلاگ بدم ( البته يه چيز منظور عكس ، فلش ، آهنگ يا چيز ديگري ! بود ) كه ديدم خيلي تكراري و ضايع ميشه . فكر كردم كه ميشه يه گلچين از بهترين مطالبي كه توسط وبلاگ نويسا توي سال 84 نوشته شده تهيه كرد و اون رو براي داونلود توي وبلاگ گذاشت ولي مشكل اينه كه ممكنه نظر من با نظر بقيه فرق داشته باشه ، به عنوان راه حل :

از همه ي دوستان و دشمنان وبلاگ نويسم دعوت ميكنم تا لينك بهترين مطلبي رو كه توي سال 84 نوشتند براي من بفرستند تا براي عيد يه مجموعه ي جمع و جور مرتب به عنوان عيدي به خواننده هامون بديم .

اين كار چند تا حسن خوبي و چند تا حسن بدي ! داره .
خوبيش اينه كه اينجوري حداقل عقيده يك نفر تاثير گذار نيست و همه نظرشون اهميت پيدا ميكنه ( يعني آخر دموكراسي ! )
در ضمن شايد با خوندن بهترين مطلب وبلاگ شما توسط چند نفر اونا مشتري وبلاگتون شدند و ويزيتوراتون بالا رفتند ( زهي خيال باطل ! )

بدياش رو هم ميذاريم به حساب خوبي و آقايي خودم !

پس تا تاريخ 29 اسفند ماه 84 هر وبلاگ نويس ( كه مايله ! ) فقط و فقط لينك بهترين پستش توي سال 84 رو از طريق ايميل من و يا كامنت همين پست به من بده تا ببينيم چيكار ميشه كرد . شايد بعد از اين تاريخ ديگه به درخواستها ترتيب عمل داده نشه ! ( شااااااااايد ! ) .

آما ، آما يه مسئله اي هم كه هست اينه كه درسته كه اينجا دموكراسي برقراره ولي دموكراسي از نوع ايرانيش ! يعني چي ؟ يعني اينكه همه نظراشون رو بگند ، آخر بار هرچي من گفتم !!! و اين يعني اين كه : اگه تعداد درخواستها زياد شد ممكنه نظارت استصوابي انجام دادم و بعضياش رو انتخاب نكنم ، ( اگه زياد شد ! ) اينو گفتم كه بعد دلخوري پيش نياد .

فقط يه خواهش از وبلاگ نويسا دارم : اگه براتون مقدوره تو وبلاگ خودتون به اين نوشته لينك بديد يا اينكه بقيه دوستان وبلاگ نويستون رو هم خبر كنيد تا شايد چهار نفر ديگه هم لينك بفرستند و عيديمون بشه يه عيدي درست و حسابي . ( البته نه از طرف من بلكه از طرف جمعي از وبلاگ نويسان ايراني براي جمعي از وبلاگ خوناي ايراني ! )

منتظر دريافت مطالب فرهنگي ، اجتماعي ، اقتصادي ، ورزشي ، هنري ، ادبي ، بي ادبي ، احساسي ، بي احساسي ، مردونه ، نامردونه ، هسته اي  تخيلي و ... از طرف شما هستم .

ديروز داشتم با يكي از استادامون صحبت ميكردم ( البته جايي غير از دانشگاه ) كه يكي از رفيقاش اومد باهاش دست داد و گفت : سلام جيگر !
حالا تصور كنيد قيافه ي عصباني استاد ، قيافه ي من كه مرده بودم از خنده و جلوي خودم رو گرفته بودم و ضمن اينكه  هر دوتامون وانمود مي كرديم كه اتفاقي نيفتاده !
آي حال ميده استاد حالش گرفته بشه آي حال ميده !

[ اگه خداي نكرده ، روم به ديوار ، استاد اينجا رو خوند ، اونوقت ... خدا نياره اون روز رو ! ]

 

ولنتاين مبارك !

محبت شديدي که در گذشته ابراز مي کردم

دروغ و بي اساس بود و در حقيقت نفرت به تو

روز به روز بيشتر مي شود و هر چه ترا بيشتر ميشناسم

پستي و وقاحت تو در نظرم آشکار مي شود

در قلب خود احساس مي کنم که ناگزير بايد

از تو دور باشم و هيچ گاه فکر نکرده بودم

شريک زندگي تو باشم زيرا ديدار هايي که اخيرا با تو داشتم

طبيعت پست و روح پليدت را بيشتر آشکار ساخت و

بسياري از اخلاق و صفات تو را به من مي شناساند و ميدانم

خشونت طبع و تند خويي تو را بدبخت خواهد کرد

اگر ازدواج ما سر بگيردبه طور يقين همه عمر خود را با تو

به پريشاني و بدبختي خواهم گذراند و بدون تو عمر خود را

در نهايت شادکامي سپري خواهم کرد در نظر داشته باش که روح من

هيچگاه با تو رام نخواهد شد و نفرت و کينه ام پيوسته

متوجه تو است ، اين نکته را بايد در نظر داشته باشي و بداني

از تو مي خواهم آنچه را که گفتم شوخي و مسخره تلقي نکني و بداني

اين نامه را از صميم قلب مي نويسم و چقدر تاسف ميخورم

باز هم در صدد دوستي من باشي با نهايت نفرت از تو مي خواهم

که از پاسخ دادن به اين نامه خودداري کني زيرا نامه ي تو سراسر

مهمل و دروغ است و نمي توان گفت داراي

لطف و حرارت است به طور يقين بدان که هميشه

دشمن تو هستم و از تو به شدت متنفرم و نمي توانم فکر کنم

دوست صميمي و وفادار تو هستم و به محبت تو دل بسته ام

 

ولنتاين مبارك رفيق ، حالا از اول اين نوشته رو يك خط در ميون بخون D:

حسين ( ع ) و مردم ما ...

ديشب ( يعني الان كه دارم اينا رو مينويسم يعني ساعت 1:30 شب ! )  توفيقي حاصل شد و تونستم بين دسته هاي عزاداري برم و چند تا عكسي بگيرم . الان هم شديدا خوابم مياد و زياد حس نوشتن ندارم فقط عكسا رو ميذارم اينجا و هر كدوم كه نياز به توضيح داشت زيرش مينويسم . امروز ظهر و فردا صبح هم به احتمال زياد دوباره  چند تا عكسي خواهم گرفت و هر وقت كه فرصت شد به شرط اينكه خوب در اومده  باشند ! ميذارمشون اينجا ...

الف )  عكس وسطي مثلا حجله ي تازه داماد امام حسين يعني حضرت قاسم ( ع ) هستش ! توي اين حجله هم پر از ادكلن هاي جورواجور و لوازم بهداشتي و اين جور چيزاست ! اين داستان هم يكي ديگه از همون تحريفاست (+ )

ب ) اون شخصيتي كه توي عكساي كناري ميبينيد مثلا يه شيره ! داستان اين شيره هم از همون تحريفاتيه كه قبلا صحبتش رو كردم ( + ) و از اين قراره كه ( طبق حماسه ي حسيني شهيد مطهري ) :"  داستان شير كه متاسفانه در كافي نيز آمده است ، در منتخب و اسرارالشهاده هم همينطور . دربندي از يك  مرد اسدي نيز نقل كرده كه شب ها شيري مي آمد و عاقبت معلوم شد كه آن شير علي بن ابي طالب است العياذبالله " . اون جنابي هم كه الان پوست شير تنشه 3-4 ساعت تموم اونجا نشسته و تو سر خودش ميزنه و كاه رو خودش و بقيه ميريزه ! قضاوت با شما !

   

پ ) ظاهرا مد امسال نوشتن جملات عاشورايي و نصب پرچم رو كاپوت و شيشه عقب ماشيناست ! شايدم فقط اينجا مد شده ، تا حالا چندين تا ! از اينا رو توي خيابونا و تو مغازه هاي پارچه نويسي و حتي توي دانشگاه آزاد ديدم ، آدماي توش هم اكثرا دختر پسراي خوش تريپ تشريف دارند ! ( اصلا به من چه !!! )

پي نوشت :
چه حالي داره مطلبي رو ساعت 1:30 بنويسي و ساعت 5:30 پستش كني !!!

تحريفات عاشورا

اين روزا پاي هر منبري كه بشيني دارند از كربلا و امام حسين ميگند ولي بعضي وقتا پاي همين منبرا حرفايي زده ميشه كه آدم توش ميمونه كه به حال خودش و جايي كه اومده بخنده يا گريه كنه ، اگه قرار باشه كه از خودم اين چيزا رو بگم ممكنه به بي ديني متهم بشم ولي چند تا نمونه ميارم از كتاب حماسه ي حسيني شهيد مطهري ، كسي كه نميشه اون و حرفاش رو انكار كرد ،‌ كسي كه اگه الان بود شايد تو يه حادثه ي هوايي ...

داستان تشنگي
اين جور نيست كه سه شبانه روز آب نخورده باشند ،‌ نه ! سه شبانه روز بود كه ممنوع بودند ولي در اين خلال توانستند يكي دو بار از جمله در شب عاشورا آب تهيه كنند . اصلا لقب سقا (‌ آب آور ) قبلا يعني قبل از عاشورا به حضرت ابوالفضل داده شده بود ، چون يكي دو نوبت در شبهاي پيش حضرت ابوالفضل توانسته بود برود صف دشمن را بشكافد و براي اطفال اباعبدالله آب بياورد ،‌ حتي غسل كردند و بدن هاي خود را شستشو دادند .

داستان هاي عباس
كسي كه اين روضه را مي خواند اتفاقا ترياكي هم بود . اين روضه را خواند و به قدري مردم را گرياند كه حد نداشت . داستان پيرزني را نقل مي كرد كه در زمان متوكل مي خواست به زيارت امام حسين برود و آن وقت جلوگيري مي كردند و دست ها را مي بريدند تا اينكه قضيه را به آنجا رساند كه اين زن را بردند و در دريا انداختند . در همان حال اين زن فرياد زد يا ابوالفضل العباس ! وقتي داشت غرق ميشد سواري آمد و گفت : ركاب اسب مرا بگير . ركابش را گرفت و گفت چرا دستت را دراز نمي كني ؟ گفت من دست در بدن ندارم كه مردم خيلي گريه كردند . مرحوم حاج شيخ محمد حسن نجف آبادي تاريخچه ي اين قضيه را اينطور نقل كرد كه يك روز در حدود بازار مجلس روضه اي بود كه از بزرگترين مجالس اصفهان بود و حتي مرحوم حاج ملا اسماعيل خواجويي كه از علماي بزرگ اصفهان بود در آنجا شركت داشت . واعظ معروفي مي گفت كه من آخرين منبري بودم ،‌ منبري هاي ديگر مي آمدند و هنر خودشان را براي گرياندن مردم اعمال مي كردند . هر كس مي آمد و روي دست ديگري ميزد و بعد از منبر خود مي نشست تا هنر روضه خوان بعد از خود را ببيند . تا ظهر طول كشيد ، ديدم هر كس هر هنري داشت به كار برد و اشك مردم را گرفت ،‌ فكر كردم من چه كنم ؟ همان جا اين قضيه را جعل كردم . رفتم قصه را گفتم و از همه بالاتر زدم . عصر همان روز رفتم در مجلس ديگري در چارسوق ، ديدم آن كه قبل از من منبر رفته همين داستان را ميگويد . كم كم در كتابها هم نوشتند و چاپ هم شد !

داستان هلاك كردن دشمن
ملا آقاي در بندي در اسرارالشهاده نوشته است كه لشكر عمر سعد در كربلا يك مليون و ششصد هزار نفر بود . بايد سوال كرد اين ها از كجا پيدا شدند ؟ اين ها همه در كوفه بودند ؟‌ مگر كوفه چقدر بزرگ بوده ؟‌ كوفه يك شهر تازه ساز بود كه هنوز سي و پنج سال از عمر آن نگذشته بود ... و نيز در آن كتاب نوشته شده است كه امام حسين در روز عاشورا سيصد هزار نفر را خودش كشت ! با بمبي كه در هيروشيما انداختند تازه شصت هزار نفر كشته شدند و من حساب كردم كه اگر فرض كنيم كه شمشير مرتب پايين آيد و در هر ثانيه يك نفر كشته شود كشتن سيصد هزار نفر ، هشتاد و سه ساعت وبيست دقيقه وقت مي خواهد ،‌ بعد كه ديدند اين تعداد كشته با طول روز جور در نمي آيد گفتند روز عاشورا هم هفتاد ساعت بوده است !