ديروز داشتم با يكي از استادامون صحبت ميكردم ( البته جايي غير از دانشگاه ) كه يكي از رفيقاش اومد باهاش دست داد و گفت : سلام جيگر !
حالا تصور كنيد قيافه ي عصباني استاد ، قيافه ي من كه مرده بودم از خنده و جلوي خودم رو گرفته بودم و ضمن اينكه  هر دوتامون وانمود مي كرديم كه اتفاقي نيفتاده !
آي حال ميده استاد حالش گرفته بشه آي حال ميده !

[ اگه خداي نكرده ، روم به ديوار ، استاد اينجا رو خوند ، اونوقت ... خدا نياره اون روز رو ! ]